Fitozaury były to wodne gady naczelne. Przypominały wyglądem dzisiejsze gawiale, ale miały nozdrza nie na końcu pyska, lecz przesunięte na czoło, tak jak wieloryby.

Podobnie jak w przypadku metopozaurów, również nie znamy bezpośrednich przodków fitozaurów. Ukazały się na arenie dziejów niespodziewanie wraz z globalną ekspansją wilgotnych środowisk jeziornych we wczesnej części późnego triasu.

Grzbiet miały osłonięty dwoma rzędami tarcz kostnych, a mniejsze płytki tworzyły zwartą karacenową zbroję na powierzchni kończyn. Z niewiadomych powodów fitozaury nie przetrwały ostatniego podniesienia poziomu morza przed końcem triasu. W jurze zastąpiły je w środowiskach wodnych krokodyle, których triasowi przodkowie byli zwierzętami lądowymi szybko biegającymi na wyprostowanych nogach.

W Krasiejowie fitozaury stanowią drugą pod względem liczebności (po metopozaurach) grupę kręgowców.
Największy z osobników znalezionych w Krasiejowie, o szerokości czaszki 25 cm i długości 70 cm, miał całkowitą długość ciała około 3,5 m.